Prawidłowa korekcja powinna być przeprowadzana według zasady „po pierwsze, nie szkodzić”. Co to oznacza?

Nie należy przeprowadzać korekcji na sztukach, które jej nie wymagają. Bowiem, wpędzając do poskromu można je tylko okaleczyć, zbyt mocno przycinając róg racicowy czy piętki. Zdarza się, że po przeprowadzonej korekcji racic produkcja mleka spada. Często towarzyszy temu wzrost komórek somatycznych w mleku i krowy zaczynają kuleć. Źródło tego problemu tkwi w stresie, jaki wywołany został podczas korekcji (hałas w oborze, przepędzanie krów), a kulawizny są efektem skaleczenia zwierzęcia czy zbyt mocnego przycięcia piętek czy podeszwy. Wzrost komórek somatycznych w mleku świadczy o tym, że stado jest chore, a skoro jest chore to jest nieprodukcyjne. Warto pamiętać, że korekcja racic powinna być przeprowadzana powoli, co wpływa na dokładność wykonywanego zabiegu. Korekcja musi być bezstresowa i bezpieczna dla zwierzęcia i korektora.

Istotnym zagadnieniem jest ocena lokomocji krów. Umiejętność oceny przerostu rogu racicowego, oceny linii grzbietu, postawy „niedźwiedziej łapy”, zauważenie opuszczonej głowy czy odciążania chorej kończyny powinny być sygnałem do przeprowadzenia korekcji.

Wszelkie patologiczne zmiany przyczyniają się do spadku wydajności zwierząt, ponieważ ból jaki towarzyszy krowom przy poruszaniu się sprawia, że nie podchodzą zbyt często do stołu paszowego czy do poideł. Problemy z racicami mają również swoje odzwierciedlenie w wynikach rozrodu, bowiem krowy kulawe nie manifestują tak rui jak sztuki zdrowe.

Wykonując zabieg korekcji racic musimy pamiętać, że składa się on z kilku etapów, gdzie pierwsze kroki to cięcia funkcjonalne, mające na celu przywrócenie naturalnego kształtu racicy i przywrócenie krowie prawidłowej postawy. Kolejne etapy to cięcia profilaktyczno-lecznicze, mające na celu dbałość o zdrowotność kończyn.

Bardzo ważne jest zachowanie kolejności pomiędzy poszczególnymi cięciami, ponieważ każde poprzednie z nich jest wytyczną dla kolejnego. Podobnie ma to miejsce w odniesieniu do całego zabiegu korekcji racic. Może się zdarzyć, że teraźniejsze problemy z lokomocją krów są wynikiem nieprawidłowo przeprowadzonej korekcji w przeszłości.

W dzisiejszych czasach wiele gospodarstw dotyka problem zdrowotności racic, dlatego zabieg ten powinien być wykonywany profilaktycznie na sztukach, które go wymagają. Powiedzenie, że lepiej zapobiegać niż leczyć ma w tym przypadku uzasadnienie i nie raz hodowcy przekonali się, że profilaktyka jest tańsza niż później farmakologia.

Natomiast ze względów organizacyjnych dobrze byłoby gdybyście mieli, tak jak macie swoich lekarzy weterynarii czy inseminatorów do opieki nad stadem, również wykwalifikowanego korektora.

Poprzedni artykuł

Wstawienie piskląt indyczych

Następny artykuł

Bilans kwasowo-zasadowy dEB - cz. II

Autor

Wojciech Kowalski

Wojciech Kowalski

Specjalista ds. bydła

Brak komentarzy

Dodaj swój komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.