FPD (z ang. Foot pad Dermatitis), czyli zapalenie skóry podeszwy stóp to w ostatnim czasie bardzo popularny temat w fermowej hodowli drobiu, warto więc przyjrzeć mu się bardziej. Jakość łap jest bowiem wypadkową wielu czynników, między innymi obsady oraz wentylacji. Decydującymi elementami, wpływającymi na FPD są rodzaj oraz jakość ściółki wykorzystanej w okresie odchowu oraz podczas tuczu.

Uszkodzenia łap mogą powstać już we wczesnym etapie odchowu piskląt indyczych. Wraz z wiekiem ptaków skala problemu jedynie się pogłębia, obejmując swoim działaniem większe obszary naskórka oraz wywołując stany zapalne, a w skrajnych przypadkach kulawizny. Kontrola FPD jest elementem oceny poubojowej stada. Na podstawie jakości łap, lekarze weterynarii wydają ocenę dla danego stada.

Najczęściej wykorzystywany system oceny punktowej, obejmuje skalę od 0 do 2, gdzie 0 oznacza stan idealny bez uszkodzeń, natomiast 2 – naskórek silnie uszkodzony, opuchnięty, z widocznymi wysiękami ropnymi. Punkty przelicza się mnożąc i tak w przypadku ocen 0: 0 mnoży się przez 0, 1: 1×0,5, 2: 2×2. Następnie wyniki się sumuje. Wynik oceny daje, zarówno hodowcy jak i lekarzowi weterynarii, sygnał dotyczący sytuacji na fermie. Zły stan łap pozwala podejrzewać, że któryś z elementów dobrostanu lub kilka z nich nie został należycie spełniony. Może być to wynik nieszczelnej linii pojenia, niesprawnej wentylacji generującej wilgoć w indyczniku czy tez złej jakości ściółki będącej powodem uszkodzeń.

W celu oceny wpływu materiału ściółkowego na jakość łap w odchowie indyków, która pozwoli osiągnąć jeszcze lepsze wydajności produkcyjne oraz utrzymać zdrowe zwierzęta, specjaliści De Heus przeprowadzili test. Wykorzystali w nim halę odchowową. Stado indyczek Big 6, liczące 25 tys. sztuk, 24.11.2015 r. umieszczono w jednej hali podzielonej na 4 kwatery. Wszystkie kwatery posiadały to samo oprzyrządowanie, warunki klimatyczne oraz obsadę. Jedyną zmienną była wykorzystana ściółka. Podczas doświadczenia wykorzystano: torf wymieszany z trocinami, pellet ze słomy, trociny oraz długo ciętą słomę. Stado podlegało ocenie w 7, 14, 21 oraz 27 dobie. Ptaki były ważone, przeprowadzano ocenę łap oraz ocenę ściółki. Dodatkowo kompletowano dane odnośnie śmiertelności ptaków w poszczególnych sektorach.

Pierwsze różnice pomiędzy wykorzystanymi ściółkami można było zauważyć już w 7 dobie życia ptaków. Ściółka oceniana była w skali 0-10, gdzie 0 oznaczało tragicznie, natomiast 10 – idealnie. Na tym etapie zauważalne było, że pellet pozwolił na szybsze wysuszenie zawilgoconej posadzki niż pozostałe materiały. Pojawiły się również pierwsze, niewielkie różnice w ocenie łap, przemawiające na korzyść torfu. Jednocześnie na torfie odnotowano najlepsze przyrosty dzienne. W kolejnych tygodniach odchowu najwyższe przyrosty dzienne również miały miejsce w sektorze pościelonym torfem. Od początku odchowu aż do momentu przeniesienia na tuczarnię najgorsze przyrosty dobowe były osiągane na długiej słomie.

Co działo się dalej? Jakie były wyniki testu? O tym już wkrótce:)

Czytaj dalej – część II.

Poprzedni artykuł

Ochrona cieląt

Następny artykuł

Rola włókna dla loch prośnych

Autor

Joanna Kowalska

Joanna Kowalska

Młodszy kierownik produktu ds. drobiu

Brak komentarzy

Dodaj swój komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.